RSS

جمهوری اسلامی خواسته، به راستی چه کسی آن را برافراشته؟

صفحه سیاسی شطرنج گونه ایران

در صفحه سیاسی سیاره جمهوری اسلامی همان جاذبه میان من و توست

در نقد جمهوری اسلامی سخن بسیار رفته و عیب و نقصانش برای بسیاری عیان گردید. چه قلم‌ها که بر صفحه کاغذ در این باب فشار آورد تا از سر تا ذیل این سیستم سیاسی و مذهبی را منصفانه و غیر منصفانه نقد نماید. بیان آرزوها بر پایه واژگان فارسی، ترکی، عربی، … و یا عربی، ترکی، فارسی، … تنها بیان است. در بوته عمل رنگ باختنش وسعتی دارد به اندازه چندین ده (دست کم چندین ده را می‌دانیم، چندین صده‌اش پیش کش). در صفحه شطرنج سیاست مداری و سیاست گریزی این مرز و بوم مهره‌ها در خاک هستند و یا به یادشان عده‌ای در خاک. برای نخواستنمان همانند گذشته اگر چه در کلام بحثی بر جا نمانده ولی برای خواستنمان و توانستنمان گفت و گو فرهنگی و شبه فرهنگی باقی مانده است بسیار. چرایی انتخاب نام مجله «آیین گفتگو» مبحث دیروز بود و نحوه انجامش چالش امروز. اگر بر سر این جمله مناقشه نباشد که در مثل مناقشه نیست، فضای سیاسی امروزمان «کل» عباسی است و در پاره‌ای از موارد هم الفبایی است که هنوز به کلمه نرسیده است. تا بدین جای متن تنها چینش واژگان بود و واضح است که نگارنده دچار یأس فلسفی است!

بر صفحه امروز تاریخ ایران زمین چینش کلمات «در کنار هم» اغلب جدا گر بوده تا تفکیک پذیر میان کین ورزی شخصی و مصالح اجتماعی. از خویشتن خویش که نگذریم تا کنون به پاسداشت حرمت ایرانی و انسانی که خیر؛ بهتر نیست به پاسداشت انسانی ایرانی تفکیک پذیری میان مشکلات شخصی با مشکلات اجتماعی و سیاسی قائل باشیم؟ کینه و بغض این کینه و بغض چندین ساله کینه ورزمان کرده، کمی هم کین گریز بودن گذر از کینه دیروز را می‌توان آموخت. به راستی اگر جزر و مد سیاسی به عنوان تفنن و وقت گذرانی زیباست؛ چرا می‌بایست خود را از تماشای اعدام شدگان جمهوری اسلامی محروم سازیم!؟ تا بدین جای مطلب نیز علاوه بر چینش واژگان بی ربط معلوم گردید که نگارنده مدافع طرح اعدام در ملاء عام است! Read the rest of this entry »

 
بیان دیدگاه

نوشته شده توسط در 3 ژوئن 2012 در فرهنگ, سیاست

 

جامعه آرمان گرا: همزاد یا همیستار؟

روامداری

اگر بخواهیم از آرمان شهرهای خود دوری کنیم بی‌شک با تکیه بر کثرت‌گرایی و نسبی‌گرایی در مباحث نظرات مخالف‌مان را بهتر درک خواهیم نمود.

با رشد شبکه‌های اجتماعی مبتنی بر وب ۲ فارسی زبان و تعامل بیش‌تر افراد در فضای مجازی، اظهار «نظر» در مورد پدیده‌های اجتماعی گوناگون سبب گردید که چنین شبکه‌های اجتماعی در میان افراد بهرمند از شبکه جهانی اینترنت محبوبیت یابد. گرچه چنین جذابیتی برای بیش‌تر کاربران از جنس تفنن است تا تعقل محض، ولی چنین تعاملی سبب گردیده است تا بر بسیاری از باورها در بوته عمل محک جمعی زده شود و کاربران متفاوت پیرامون موضوعی خاص به گفتمان بنشینند. گفتمانی که گاهاً به مجادله ختم شده است و حتی در مواردی به مخاصمه و یک جانبه گرایی و یا خود گویی سر انجامیده است. عموماً در طول یک دوره زمانی محدود موضوع خاص در کانون توجه کاربران چنین شبکه‌هایی قرار می‌گیرد و موجی بر می‌خیزد که عموماً شامل نظرات همزاد و یا همیستار (مخالف) است. چنین اظهار نظرهای «شخصی» موجب قوام یافتن استقلال شخصیتی کاربران می‌گردد و در نهایت رُشد و تعالی اندیشه کاربران را در پی خواهد داشت. اطلاع از اظهار نظر سایرین و نحوه برخورد آن‌ها با مشکلات و مسائل اجتماعی یکی دیگر از فواید فعالیت در چنین شبکه‌های اجتماعی است. گرچه در پاره‌ای از موارد به دلیل وجود تابوهای اجتماعی در برخی از حیطه‌ها و مسائل اجتماعی کاربران به ناچار نظرات خود را با شفافیت بیان نمی‌دارند و به خاطر سرکوب نشدن از سوی دیگر کاربران خودسانسوری را چاره کار می‌بینند. پُر واضح است که هرچه فضای محیط مجازی که در آن فعال هستید به رواداری بردباری و تحمل آرای دیگران نزدیک و از شخصیت محوری، مرام گرایی، غیرتمندی و تعصب به دور باشد میزان چنین خودسانسوری کاهش خواهد یافت. در غیر این صورت فضای عصبی‌ات، خرد گریزی، همزاد و همیستار محض نسبت به ایده‌ها و گزاره‌ها گسترش خواهد یافت. این امر در دراز مدت اثرات سویی بر روان و نحوه اندیشیدن کاربران فعال آن شبکه می‌گذارد. Read the rest of this entry »

 
بیان دیدگاه

نوشته شده توسط در 2 ژوئن 2012 در فرهنگ

 

محنت غم زمانه نباش، کمی امید باش

آبشار نیاگارا

آبشار نیاگارا

سد کرج

سد کرج

آسمان تیره فام را ستاره قطبی باش.

روح زخمی بیابان را قطره‌ای باران باش.

شِن لگدمال شده را کمی موج باش.

سنگ‌های ساییده شده به دست آب و باد را نگاه بی‌دریغ باش.

ریزش برگ‌های در زمستان و پاییز را بازتاب فامش باش. Read the rest of this entry »

 
بیان دیدگاه

نوشته شده توسط در 14 فوریه 2012 در دل نوشته‌ها

 

کارمند در برابر کاربر

توهم اینترنتی

بحث‌های توهم‌انگیز کاربران ایرانی در اینترنت

کارمند زن در ایران

مشغله‌های فکری یک کارمند زن در ایران

ساعت هشت: زندگی در شاهرگ‌های سیاه به جریان افتاده / در مجاز چندی پیش کاربران به جان هم افتاده.

کارمندان با اتوبوس و مترو بَر سر کار آمدند / کاربران با تلاش بسیار دیشب به خواب آمدند.

ازدحام مسافر کمبود اکسیژن در اسب آهنی / کودکی در بغل مادر در خواب است همی. Read the rest of this entry »

 
بیان دیدگاه

نوشته شده توسط در 12 فوریه 2012 در ادبیات و هنر, دل نوشته‌ها, سیاست, طنز تلخ

 

اینجا ایران است و آن جا بریتانیا

political speech

کارتون "سخنرانی سیاسی" کاری است از مدی بلورتاجا کاریکاتوریست اهل کشور آلبانی

فاصله جغرافیایی میان پایتخت ایران و بریتانیا حدود چهار هزار و چهار صد کیلومتر است. به تازگی فیلمی با عنوان «بانوی آهنی» به کارگردانی خانم فیلیدا لوید بر مبنای فیلم نامه‌ای از أبی مورگان تهیه شده است. این فیلم روایت گر اولین زنی است که در طی سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۰ به مدت یازده سال توانست بر صندلی صدارت پست نخست وزیری بریتانیا تکیه زند. در این فیلم زندگینامه‌ای٬ جیم برودبنت نقش دنیس تاچر، همسر خانم مارگارت هیلدا تاچر و آنتونی هِد نقش ریچارد ادوارد جفری هو، عضو باسابقه و همیشگی کابینه نخست وزیر پیشین را بازی می‌کند. فیلم از طریق بازگشت به گذشته روایت می‌شود و ۱۷ روز منتهی به جنگ فالکلند در سال ۱۹۸۲ را به تصویر می‌کشد. درست در زمانی که کشور بریتانیا دچار بحران مالی بود، خانم تاچر به عنوان نخست وزیر از سوی حزب محافظه کار معرفی شد. این بحران مالی سبب گردید تا میزان تولید ناخالص داخلی این کشور در سال ۱۹۷۸ کمی کمتر از یک درصد باشد[۱]. خانم تاچر با اتخاذ سیاست پول محور توانست نرخ تورم را از هیجده درصد در سال ۱۹۸۰ میلادی به کمتر از چهار درصد در سال ۱۹۸۶ میلادی تقلیل دهد[۲]. سیاست مداری این بانو بر مبنای قانونمندی و ایجاد نظم بیشتر در کشور بود. در زمان نخست وزیری ایشان، پیشبرد فعالیت‌های اقتصادی به شرکت‌های خصوصی واگذار شد. با اتخاذ این سیاست‌های اقتصادی در دهه ۸۰ میلادی کشور بریتانیا ضمن کاهش نرخ تورم، درآمد شهروندانش را نیز ارتقاء بخشد و این امر موجب مطرح شدن بیش از پیش بازار بورس بریتانیا در اروپا شد. در ادامه این روند خانم تاچر در ابتدای دهه‌ی ۹۰ میلادی٬ اخذ مالیات از اصناف و شهروندان بریتانیا را افزایش داد و این مسئله سبب بروز نارضایتی شدید مالیات دهندگان در آن زمان گردید. بسیاری سیاست‌های اقتصادی این بانو را بر سبیل سیاست‌های اقتصادی جیمز کالاهان، نخست‌وزیر اسبق عضو حزب کارگری بریتانیا می‌دانند که در خلال سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۹ نخست وزیر این کشور بود. سیاست اقتصادی جیمز کالاهان نیز بر مبنای مکتب پولی میلتون فریدمن استوار بود. فریدمن باور داشت که محدودیت بر میزان عرضه پول تنها راه حل برای مهار تورم است. بسیاری بر این باور هستند که تفاوت خانم تاچر و آقای کالاهان در نگاه ایدئولوژیک این بانو به تئوری فریدمن بود. نگاه ایدئولوژیک خانم تاچر نسبت به اقتصاد آزاد، لیبرالیسم، فردگرایی و خصومت با هرگونه تئوری جمع‌گرایانه منجر شد تا مجموع راهبردهای ایشان در سیاست، اقتصاد و فرهنگ بعدها به «تاچریسم» شهرت یابد[۳]. Read the rest of this entry »

 
بیان دیدگاه

نوشته شده توسط در 14 ژانویه 2012 در فرهنگ, ادبیات و هنر, سیاست

 

بی‌شک بشرم!

تصویر دوتصویر یکیک بشرم از جنس دی ان ای، مولکول، اتم و ذرات بنیادی. اندکی انسانم و کمی هم آدم. در دنیای خیال بسان عقابم و در عالم واقع محبوس در میان سنگ خارای جامعه، فرهنگ، باورها. کلامم رو به نا امیدی نیست، امیدوار. در عالم خیال سودا بر سر می‌زنم. افقی روشن، کمی بارانی، آبی، بسان موجی پرتلاطم می‌مانم. تفاوت ژرف میان احساس و اندیشه‌ام نیست. برای پرداخت سنگواره وجودم استادان متبحر عرق ریخته‌اند. در زمانش پر احساس، آوازم، شبنم دم صبح طلوعم. منطق مرا احاطه کرده و احساس در آن می‌جوشد و باد کلام آن را سرد می‌سازد مانند آذرین‌لایه. عاشق گل و خاکم و آفتاب. رویش ناگزیر هرزه را پذیرفته‌ام. سایه سهمگین درختان تناور مانع رشد است، اما بی‌شک سایه آن در اوج آفتاب شیرین است. دوست دارم در دل کویر هم جوانه بزنم. دیر بازی است شب‌ها را به یاد ستاره‌ها صبح می‌کنم. راه شیری یا دوغی فرقی ندارد، بی‌شک محصول چرخش روزگار و طبیعت هستم. با غار غار کلاغ‌ها چشم باز می‌کنم و با لالایی زوزه گرگان خفته‌ام. آینه را دوست دارم لیکن در آب؛ در برابر سکونش سنگ ریزه‌ای هستم. به تنهایی غارنشینم اما در جمع به بلندی لمس ابرها هستیم. آری بشرم. Read the rest of this entry »

 
بیان دیدگاه

نوشته شده توسط در 14 ژانویه 2012 در دل نوشته‌ها

 

معرفی می‌کنم نام این نهال فرهنگ است و باغبان آن فرهنگ سازان هستند!

نگارنده قصد قصه گویی در ظهر جمعه را ندارد. این نوشتار قصد بازگویی داستان لوبیای سحر آمیز را هم ندارد! اما دو سال پیش در چنین روزهایی صحبت از امری غیر از سیاست در شبکه‌های اجتماعی به نوعی مذموم بود و رنگ و بوی عدم درک شرایط اجتماعی جامعه می‌داد. هم وطن یادم هست که در آن روزها اگر کسی صحبت از فرهنگ و فرهنگ سازی می‌کرد و یا آهنگ شاد شیش و هشتی به اشتراک می‌گذاشت، چگونه برچسب می‌خورد. حتی نقد دین هم در شرایطی ممکن نبود و تئوری توهم ما ندای نفوذی سر می‌داد. به راحتی هرچه تمام‌تر یاران حسین طائب در شبکه‌های اجتماعی شناسایی می‌شدند!همه چیز رنگ و بوی سیاسی داشت.

بی تعارف و بی پرده و صریح بگویم، غالباً کار سیاسی ما به رغم اینکه برخی از افراد معترض نیز با عاشورا و هیئت و … مخالف بودند؛ هیئتی و حسینی برگزار می‌شد. تعجب نکنید شاید شمای نوعی از اسلام روی گردان شده باشید٬ اما فرهنگ به جای مانده از آن هنوز درون سلول‌های خاکستری مغز شما برجای مانده است. فرهنگ هیئت، کار یک شب‌ه کردن، کار جهاد گونه و خلق الساعه، … مردم عامی به آن کار دقیقه نودی هم می‌گویند.

Read the rest of this entry »

 
بیان دیدگاه

نوشته شده توسط در 16 دسامبر 2011 در فرهنگ